regels

opvoeden is het leren van gedrag dat maatschappelijk verantwoord is.
wat n gedoe om uit te leggen.
normen en waarden krijg je mee van thuis.
ze staan in de bijbel of leer je uit gewoonten van je omgeving.
als je je er als volwassene niet aan houdt dan kun je te maken krijgen met de wet.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Vrolijk Pasen

Wat hebben we al een mooi voorjaar! De afgelopen weken waren echt bijzonder.
Dat resulteert in een tuin waarin de bollen en voorjaarsbloemen al heerlijk hun fleurige kleuren laten zien. Het mag dan de komende dagen weer kouder en natter zijn…. Deze mooie voorjaarsdagen nemen ze ons niet meer af!

Heerlijk bij de warmte van de kachel,  paaseitjes smullend.. en ’n boekje erbij…
Als ik kon spinnen..deed ik het!
Fijne Paasdagen allemaal!

 

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Happy WereldVrouwenDag!

Vandaag is Wereld Vrouwen Dag. We vieren de Vrouwen!
Vandaag vier ik dat onze wereld door mannen én vrouwen bewoond wordt.

Mannen zijn Sterk en kunnen eenvoudig Communiceren.
Vrouwen zijn Sociaal en brengen Liefde & Kleur in de wereld.
Daarom is de combinatie zo geweldig uitgevonden.

Een roep aan alle vrouwen om zichZelf te laten zien in deze wereld.
Een wereld die steeds wat ingewikkelder en egoïstischer wordt.
Durf je beste vrouw te zijn en vier dat vandaag én alle andere dagen!

Iedereen een heel bijzondere Wereld Vrouwen Dag gewenst!

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Beelden van een leven dat niet meer bestaat

Foto’s maken, bekijken en plakken. Mijn hobby sinds vele jaren.
Jeugd, Pubertijd en Kinderen, Huwelijk en erna. Ligt vast op het gevoelige materiaal.
Men weet het van mij. De generatie boven mij dunt uit. Legt de beelden bij mij neer.
Immers mijn hobby. Ik vind het toch zo mooi.

Een kamer vol dozen en albums. Van mensen en levens die niet meer zijn.
Na scheiding of een ander vaarwel. Onwerkelijk en Verdrietig soms.
Vorige week nam een dierbare buurman afscheid.  Een mooi leven voorbij.

Vandaag op deze zonnige lieflijke Valentijnsdag. Pak ik één van de dozen op.
Wat doen deze foto’s mij nu nog? Zelfs ik ken niet iedereen.
De echte herinneringen zitten in ons hart. Ook de beelden van een leven dat niet meer bestaat. Dan juist de mooiste. Die ga ik vandaag uitzoeken. Tussen de overvloed van beelden. Alleen plaatjes behouden die mij nog blij maken.

Fijne V-Day allemaal!

Geplaatst in Algemeen, Levenskunst, Wonen | Een reactie plaatsen

Winterwende…Nu Alweer?!

De Langste Nacht. De Kortste Dag. Het einde van een bijzonder Jaar nadert.
Traditiegetrouw overweeg ik wat de afgelopen 365 dagen mij brachten. En wat ze mij wegnamen. Zo vlak met de Kerstdagen, die Feestelijk zouden moeten zijn in het nabije verschiet, een balansmoment. Relativeren en vooruit kijken. Met een Open Blik.

Want wat 2016 mij ook bracht. Ik heb afscheid moeten nemen van mijn meest dierbare vriend. Shen. Vrolijk, Trouw en Liefdevol. Bijna 15 jaar hebben we genoten van elkaar. Gewandeld, gejogd, gespeeld, getraind en gereisd. Bovenal was hij een Oase van Rust en Gezelschap die mij onder alle omstandigheden een Thuis bood.
Ook mijn Tante Dieta is verdwenen uit mijn Leven. Beter voor haar, want de ziekte was hels. Zo zijn er nog talloze grote en kleine veranderingen die mij brachten … waar ik nu ben.

Wauw! Mijn wens van begin van het Jaar om in Liefde met mijn omgeving te mogen Leven is geslaagd. En…Het Allermooiste Cadeau is, dat diezelfde Liefde ooit bij je terugkomt. Dat is mij gebeurd… Ik ben zo Dankbaar. Onbeschrijflijk. De Rode Draad waarvoor ik mij inzet voor het komende jaar blijft dus ‘Liefde geven’. Alle Ervaringen die op mijn Pad komen, ze zijn in wezen één groot Avontuur.

De Kortste Dag vandaag. En ik sta te mijmeren! Wens iedereen een mooie Dag … deze Winterwende van 2016!

Geplaatst in Algemeen, Levenskunst, Werken, Wonen | Een reactie plaatsen

Go with the Flow ofwel Maak je niet Druk

Stress. Vermoeidheid. Irritatie. Woede. Teleurstelling. Verdriet.
Nog meer stress en het uiteindelijke besef dat het allemaal niet zo heel veel uitmaakt.

Of je nu snel of langzaam voortbeweegt in het verkeer. Waar het om gaat dat toch dat je veilig thuiskomt. Ik ga meestal voor ‘enjoy the ride’. Muziekje aan. Genieten.

Of je werkzaamheden moet doen, waar je echt geen zin in hebt. Die wel belangrijk zijn. Ik heb geleerd ze gewoon te doen. Met de wetenschap dat wanneer ze gedaan zijn er een voldaan gevoel ontstaat. Zeker als het geslaagd verloopt. Top toch?
Belangrijke dingen stel je beter niet uit. Je herkent ze pas als je er stress van krijgt.
In het boek van Paul Loomans vind je veel tips over ‘Tijdsurfen’.

De methode

Neurie als ik mezelf op wil peppen: ‘Doe alles wat je doet met hart en ziel.’

Met volle aandacht jezelf in je taak verliezen. Mindfullness…

Ik zag onlangs een knap filmpje. Met een simpele oplossing.
Wanneer het niet gaat zoals je wilt. Je je zorgen maakt.
Kun je wat aan het probleem doen? Nee, dan geeft stress geen nut.
Kun je wat aan het probleem doen? Ja, dan heeft stress geen nut…
Dus is stress en zorgen maken altijd onnodig.

Actie ondernemen en je verantwoording pakken.
Het is JOUW LEVEN. Pak je kansen en geniet van wat er gebeurt.

’n Heerlijke avond om op te gaan in een mooi boek of lekker sporten!
Fijne avond!

Geplaatst in Algemeen, Levenskunst, Werken, Wonen | Een reactie plaatsen

Het Gouden Ei

Soms wil je zo graag de WAARHEID weten. Dat het je niet met rust laat. Overdag kun je niet concentreren en ’s nachts pieker je erover door. Aldoor vragen in je hoofd. Steeds meer.

In mijn jeugd heb ik de film ‘Spoorloos’ gezien. In mijn optiek. Nog steeds het ’t meest gruwelijke scenario denkbaar. Een perfect voorbeeld: De Waarheid hoef je niet altijd te weten. Begrijpen zul je hem nooit.

Er is hoop! De Waarheid kan in de loop der Tijd veranderen. En ook als je vanuit een ander Standpunt kijkt. Zien dingen er ineens heel anders uit. Klopt alles weer.

Mijn Vader vond het raar dat zijn Kleinkind geloofde dat Oma in de Hemel sliep. Met die uitleg kan zij in haar kindzijn wennen aan de Dood. Waarom zou een kind de Dood moeten begrijpen? Als wij volwassenen dat niet eens kunnen?
Mensen die om onduidelijke redenen niet meer deel uit maken van je leven. Terwijl je ze ozo graag bij je wilt houden. Het frustreert als je het niet begrijpen kan. Kan een schuldgevoel geven. Onnoemelijk veel verdriet.

Na verloop van tijd moet het een plaatsje krijgen. De akelige Waarheid. Dat het is zoals het is. Niet alles precies willen weten. Waarom? Het is nu gewoon even niet anders. De Tijd en het Perspectief veranderen. De Wereld draait elke dag weer rond. Dat gaat helemaal vanzelf. Want als je blijft graven…
De Waarheid kan nog vreselijker zijn dan je verwacht. Soms is het beter te geloven in je eigen Waarheid. Hij ligt Altijd weer ergens in het midden.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

NPO Duif gevonden 2015-1065726

Deze week speel ik ’n heuse duivenmelkster. Voor iemand die niets met vogels heeft, toch een ommezwaai. Gek op dieren en al wat leeft. Dus zo raar is het niet, dat het mij pleziert duifjes te verzorgen.

Het is herfst. Bomen verliezen nog niet zoveel blad, als deze duivenfamilie veren strooit. Oppassen voor ik naar mijn werk ga. Veertjes blijven plakken in mijn haren. Snapt niet iedereen. Postduiven…
Mijn vader zei toen hij het hoorde. Duivensport is voor de burgerij, zoals paardenrennen voor de jetset. Er gaat heel veel geld in om, slechts enkelen worden er rijk van. Juist die. Wiens schaapjes allang op het droge zijn. De vergelijking is volkomen terecht. Ook hier is poepscheppen ’t meeste werk. En trainen. Elke dag vliegen. De hele club erop uit. Hok open en ze gaan. Fladderend hun vrijheid tegemoet. De truc is dat ze weten waar ze thuishoren en het hok weer ingaan. Voer als beloning. Een vriendelijke stem of aanraking. Jong geleerd. Oud gedaan. Postduivensport!

Hun baas is heel secuur. Schoon, mooi hok en kwaliteitsvoer. Dan kunnen ze op de wekelijkse wedvluchten goed presteren. Klokken ze de beste tijd. Als ze ziek zijn, krijgen ze een medicijn. Als ze langere tijd niets presteren, verdwijnen ze. Naar de duivenhemel.
Als de vlucht tegenzit. Kan eentje zoekraken. Verdwaald. ‘Aanvliegers’ en ‘Vreemden’ zijn het. Risico’s. Kunnen ziekten meebrengen. Bovendien win je er geen prijzen mee. In de sport dus waardeloos. Mijn duivenmelker pikt Vreemden er zo uit. Terwijl ze nog wat rondvliegen tussen de anderen. Zijn het voor mij gewone duiven? Voor hem Vreemden. Altijd goed gezien.

De ring om de poot, heeft een nummer. Via de NPO site leidt die naar de eigenaar. Samen hebben we al heel wat gebeld om opsporing te realiseren. Mooie duifjes, magere duifjes, naburige duifjes, buitenlandse duifjes en lelijke duifjes. Soms komt de eigenaar het meteen zelf ophalen. Soms kunnen we het loslaten. Na een rustdag en een goed maal. In de hoop dat ze de weg naar hun eigen hok vinden. Soms brengen we het een eindje weg. Er is zelfs eens een duivenkoerier geweest om de Aanvlieger weer thuis te brengen.

Gisterenochtend. ’n Vreemde in het hok. Zag het gewoon. Krijg er ook oog voor! Andere ringen aan de poten. Beetje afwachtend. In mijn hand en bekeken. Luizencheck, veren, ogen en ring. Zoals we zo vaak samen doen. Uit Venray. Meteen gebeld. De eigenaar twijfelde. Kende duif niet eens. ‘Al bijna een jaar weg. Geen belang meer bij. ’n Nutteloze zwerver! Kijk maar.’ …. Het duifje in mijn hand. Rustig…. Tja, Vreemden moeten we niet… Dus…Met ‘Venray’-duifje op de fiets naar het Palthebos. Zijn vrijheid ingezwaaid. Daaaag!

Die avond. Hevig zijn best doen om niet op te vallen. Erbij te horen. ‘Venray’ zat er weer tussen. Beetje wijdbeens. Dapper naar mij te kijken. Alsof hij zei: ‘Jahoor, ben weer thuis!’ Ik besloot:’Vrijdag ga ik naar Amsterdam. Dan neem ik hem mee. Anders is de Duivenhemel zijn voorland. Hij hoort hier immers niet’

Vanmorgen en vanavond. Als een echte duivenmelkster poepgeschept. Alles verzorgd. Mandje vast klaargezet. Toch… Het knaagde. Kon er niet aan wennen. Dat die kleine Aanvlieger weer moet gaan zwerven. Waarschijnlijk omdat ik zelf weet hoe het voelt om nergens meer een thuis te hebben. Hoe fijn het is Welkom te zijn. Ik vroeg mijn melker: Hoe zal ‘Venray’ de meeste thuis-kans maken? Kreeg terug: ‘Laat maar thuis dan..’ …YES!
Dus: als ‘Venray’ gezond blijkt en zich netjes gedraagt. Heeft hij voorlopig hier zijn Thuis. Het seizoen is toch voorbij. Veel centjes ermee verdienen? Whaha. Rijk worden? Dat zijn we immers al! Tellen liever onze Zegeningen. Proost! Op een dapper duifje uit Venray!

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Geld Wolven

Mijn moeder lachte me ooit uit. Toen ik als jong meisje geloofde dat deze wereld zonder geld zou kunnen. Mijn plan was al klaar. Als mensen onderling de levenstaken verdelen, elkaar ondersteunen en met de cyclus van de natuur zouden leven. Zoals het bij indianen ging.

Natuurlijk ben ik er achter dat het in onze materialistische wereld ondenkbaar is. Alles draait om geld. Maar niet alles hoeft betaald te worden. En dat is hoe ik in het leven sta. Met Liefde die de Angst overwinnen. De angst die de graaicultuur opwekt. Bah.

Iedere dag er wat moois van maken. Zelfs als je ziek of arm bent. Kun je genieten. Van de zon op je lichaam. Of de wind die je opfrist. Kinderen die spelen en lachen. De tijd die je mag meemaken. Op de manier die jezelf kiest. Met alle beperkingen die jij ziet. Het leven is zo kort. Zonde om je kostbare tijd te verdoen aan dingen die je niet eens wilt.

Elke keuze heeft een gevolg. Elke kant heeft zijn keerzijde. Ooit was deze wereld voor mij een ratrace. Leven om te werken en te presteren. Meer, meer, beter. Bah. Wat een stresswereld. Daarmee ben ik gestopt. Heel bewust. Heel lastig. Het lukt nog niet alle dagen. De intentie is er.

Ik probeer te delen wat ik heb. Daarin ben ik niet alleen. Bij Marketing gebruikt men het principe van geven om te ontvangen. Die insteek is in onze maatschappij diep geworteld. Vaak zelfs onbewust. De verwachting te krijgen wat je hebt gegeven. Kijk maar bij verjaardagen. Grote dure cadeaus. Ze zijn mooi. Maar. Aan het einde van de dag zijn het toch maar spullen. Van mij hoef je geen cadeau te verwachten. Dat hoef ik ook niet van een ander. Als ik een dag afsluit kijk ik graag terug. Dan tellen vooral de gezellige, mooie of verdrietige momenten. Spontane acties die mijzelf of een ander blij maakten. Onvoorwaardelijk.

Zonde. Dat onze wereld gevuld is met geldwolven, die alle mooie dingen verzieken door overal een prijskaartje aan te hangen. Deze materialistische schijnwaarheid met ongelijke machten. Jakkie.

Het mooiste is als geven en nemen in verhouding zijn. Ik bescherm mijzelf door als ik geef, te zorgen dat ik ook wat voor mezelf houd. ’n Beetje lief zijn voor mezelf. Dan kan ik dat ook voor een ander.
Ik …? Ik blijf geloven dat het leven niet draait om Geld!

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Shanai Shendor Noir van de Boksenberg

Mijn Allerliefste trouwste vriend. Altijd vrolijk. Altijd trouw. Simpel en vanzelfsprekend aan mijn zijde. Bijna 15 jaar deelden wij Lief en Leed.
De kilometers die wij hebben gewandeld, gejogd en gefietst. Ze leken oneindig.
Samen in de auto, boot, lift, bus, trein of winkel. Nooit ’n twijfelmoment. Hij ging mee.

We waren een Team. Ik was de vrouw met die zwarte hond. Nu niet meer.

Natuurlijk weet je het. Ik zag het aankomen. Jaren geleden al. Wilde Shen niet meer mee joggen. Ik huilde. Snapte dat hij het niet meer kon. Kleine Stapjes terug. De laatste tijd bleef hij vaker liever Thuis. Vrouwtje komt toch zo weer terug. Hoopte dat ik hem ooit zou vinden. Thuis. Heerlijk. Languit. Slapend, maar dan voor Altijd.

Zijn achterlijf wilde niet meer. Duidelijk was de boodschap. In zijn ogen ook. Op een Avond. Ineens…’Ik hoef niet meer!’ Ik huilde. Raakte ’n beetje in paniek. Shen likte me. Probeerde mij te troosten. Zoals hij altijd deed. Kwispelde. We draaiden onze rollen voor altijd om. Ik werd zijn Steun en Helper. Slechts Eén keer is Shen naar buiten gedragen voor zijn behoefte.

Twee dagen later. Na een Prachtige Lange Gezellige Zonnige Dag. Rustig en Vol Vertrouwen. Ingeslapen in mijn armen. Gewoon Thuis. Trots en Dankbaarheid. Voor Shen, mijn Grote Langharige Lieve Trouwe Vriend.

Geplaatst in Algemeen, Levenskunst | Een reactie plaatsen