Lammetjes!

De laatste dagen was ik binnen. Werken. De week ervoor was een heuse Lenteweek. Mijn mooiste moment was tijdens een saaie fileachtige autorit. Van achter de autoruit verlangde ik naar buiten. Daar waar de Lentegeuren en Geluiden zijn. Vanaf vroeg in de Ochtend lonkt het mij.

Mijn oog viel op een kudde schapen met een groot aantal dartelende lammetjes. Natuurlijk! Al zijn ze nog veel op stal! Ze zijn er al. Die lieve kleine vrolijke speelse onhandige schattige vertederende baby schaapjes. Eén is leuk. Twee is een huppelend geheel. Maar drie of meer in de wei? Dat geeft een feest van energie en onrust. Mijn saaie autorit was opgevrolijkt. De file mocht van mij wel even blijven staan. Zo kunnen rondspringen. Lenteblij en gek doen. Zonder gene.. Gewoon dollen. Omdat het een nieuwe dag is. De zon schijnt. Je buikje vol is. Vriendjes om mee te spelen. Heerlijk.

Thuis. Mijn tuintje is voor de helft aan kant. Het stoepje geveegd. De stoelen bij de hand. De ramen gelapt. Bij een volgende zonnige en droge gelegenheid komt de tweede helft aan de beurt. Daarna kijken of de zaden al in de grond kunnen. ’n Tomaatje? ’n Bloemetje? Dankzij de herfstbollen, lijkt het hier nu een mini Keukenhof. Wonderlijk… want al wat ik deed was ze in de kille grond verstoppen. Verder deden ze het zelf…. Mogen wij ervan genieten.

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Levenskunst, Wonen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *