Winterwende…Nu Alweer?!

De Langste Nacht. De Kortste Dag. Het einde van een bijzonder Jaar nadert.
Traditiegetrouw overweeg ik wat de afgelopen 365 dagen mij brachten. En wat ze mij wegnamen. Zo vlak met de Kerstdagen, die Feestelijk zouden moeten zijn in het nabije verschiet, een balansmoment. Relativeren en vooruit kijken. Met een Open Blik.

Want wat 2016 mij ook bracht. Ik heb afscheid moeten nemen van mijn meest dierbare vriend. Shen. Vrolijk, Trouw en Liefdevol. Bijna 15 jaar hebben we genoten van elkaar. Gewandeld, gejogd, gespeeld, getraind en gereisd. Bovenal was hij een Oase van Rust en Gezelschap die mij onder alle omstandigheden een Thuis bood.
Ook mijn Tante Dieta is verdwenen uit mijn Leven. Beter voor haar, want de ziekte was hels. Zo zijn er nog talloze grote en kleine veranderingen die mij brachten … waar ik nu ben.

Wauw! Mijn wens van begin van het Jaar om in Liefde met mijn omgeving te mogen Leven is geslaagd. En…Het Allermooiste Cadeau is, dat diezelfde Liefde ooit bij je terugkomt. Dat is mij gebeurd… Ik ben zo Dankbaar. Onbeschrijflijk. De Rode Draad waarvoor ik mij inzet voor het komende jaar blijft dus ‘Liefde geven’. Alle Ervaringen die op mijn Pad komen, ze zijn in wezen één groot Avontuur.

De Kortste Dag vandaag. En ik sta te mijmeren! Wens iedereen een mooie Dag … deze Winterwende van 2016!

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Levenskunst, Werken, Wonen. Bookmark de permalink.